Devil in the darkness

มนุษย์ทุกคนล้วนย่อมมีความลับบางสิ่งบางอย่างซุกซ่อนอยู่ในใจ ผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มีความลับในใจ มีคนถึงสองคน มาส่งเทคที่บรอคผม ไม่แน่ใจว่าจะต้องเฉลยความลับกี่ข้อกันแน่ สองคูณห้า อาจจะเป็นสิบข้อก็เป็นได้ ครับตอนนี้ผมอยู่เมืองไทย ร้อนจนตับแลบแทบจะเรียกได้ว่าเอาไข่ตอกใส่จานไปตากแดด ไข่คงจะสุกมังครับ มีวันสองวันมานี้ที่อากาศจะหนาวลงบ้างตามความรู้สึกคนไทยปกติ แต่ผมร้อนครับ ร้อนจนต้องใส่เสื้อกล้ามนอนตีพุงอยู่บ้านครับ เอาละนอกเรื่องมานานแล้วครับ เรามาฟังความลับของผมกันดีกว่า อย่างไรก็ตามผมจะเขียนสักห้าเรื่องก็แล้วกัน หยวนๆเอานะครับพี่สาวคนดีที่ชื่อจอยและสาวน้อยคนงามนามว่ามิ้ม

1. ผมมีบ้านเกิดอยู่ที่ตรัง สมัยเข้ามหาวิทยาลัยครั้งแรก เด็กภูธรครับ ที่โรงเรียนพยามยามให้พูดภาษากลางครับ อนึ่งนั้นเรียกได้ว่าภาษาที่คนกรุงเทพใช้สื่อสารกัน แต่ทว่า บางครั้งบางคราว เด็กในโรงเรียนในตลาดอย่างผมและเพื่อนๆ กลับเรียกผลไม้ทรงกลมที่คนกรุงเทพว่าฝรั่งว่า ชมพู่ ครับ ด้วยความมั่นใจเต็มที่ครับ เมื่อนายสายฟ้าฟาดมาเยือนกรุงเทพ จึงเรียกฝรั่งว่าชมพู่ครับ ด้วยความเคยชินอย่างมั่นใจ

ผม "พี่ครับ ขอชมพู่โลนึงครับ"

แม่ค้า ทำหน้างง คิดในใจว่า ไอ้เบื้อกนี่ตาบอดรึไงก่อนตอบมาว่า "ไม่มีชมพู่นะคะ ที่นี่มี แต่ฝรั่งขายคะน้อง"

ผม เหงื่อตกแล้วรีบตอบกลับไปว่า "ครับ งั้นผมเอาโลนึงเหมือนกัน เดี๋ยวผมจะไปซื้อชมพู่ร้านข้างหน้าครับ"

เรื่องนี้เป็นเกร็ดเล็กๆน้อยๆครับ เพราะบางครั้งภาษาและความแตกต่างของวัฒนธรรม นำพาความสนุกสนานมาสู่ชีวิตเราได้เรื่อยๆครับ

2. ผมขี้เหล้าครับตอนสมัยเรียนปริญญาตรี มีเรื่องขำๆว่าเคยเมาแล้วก่อวีรกรรมวีรเวรไว้หลายอย่างครับ อาทิเช่น ผมปลอมตัวเป็นหน่วยคอมมานโด ไปแอบดูหนุ่มสาวจู่จี่กันริมทะเล อันนี้ตอนเลี้ยงบายเนียร์ซึ่งคืองานเลี้ยงส่งนักเรียนปีสุดท้ายซึ่งรุ่นน้องจะร่วมกันจัดงานทัศนศึกษาต่างสถานที่ ตามชายทะเลบ้าง น้ำตกบ้างตามศรัทธา หนุ่มสาวชอบพากันไปหาความสุขสำราญกันทางร่างกายและจิตใจครับ ปีนั้นจัดที่หาดวนกร จังหวัดประจวบครับ มีเงาตะคุ่มๆในน้ำครับ และมีกองกำลังซุ่มอยู่ตรงชายหาดราวๆ3คนครับผมเดินสะดุดเท้าเพื่อนครับ ด้วยความที่เมาหน้าตึงๆประกอบกับเสียงชักชวนจากเพื่อนฝูงเลยชวนกันซุ่มต่อไป ซุ่มกันจนตาสว่างครับ สุดท้ายไม่มีอะไร เพราะมันมืดและผมสายตาสั้น เพื่อนร่วมกองกำลังผมก็หลับเป็นตายคาชายหาดกันตามลำดับครับ ตื่นเช้ามาคุยกันว่าเห็นอะไรบ้างต่างก็เก๊กครับ สุดท้ายคืนนั้นกองกำลังของเราก็ได้เห็นแต่คลื่น และเงาตะคุ่มๆนั้นคือกิ่งไม้ถูกผูกติดอยู่กับเรือครับ นี่ละครับคนเมา สายตาสั้นและตาถั่ว

3. สมัยเรียนผมขับรถมอเตอร์ไซด์สีแดง ขับว่อนทั้งมหาวิทยาลัยละครับ ตอนรับน้องปีหนึ่ง เด็กคณะวิศวะได้รับอนุญาตให้ขับมอเตอร์ไซด์ได้ครับจากรุ่นพี่ เด็กคณะเกษตรถูกห้ามเป็นเด็ดขาดในเดือนแรก ผมเลยไปจีบสาวคณะเกษตร ซึ่งบัดนี้ผมได้รับเกียรติจากเธอให้เป็นคนรักเก่าครับ เวลาจีบกันไอ้เรื่องถูกเนื้อต้องตัวนั้นค่อนข้างจะลำบากครับ ทำให้เวลาซ้อนมอเตอร์ไซด์ก็กระทำได้ลำบากครับ วัยรุ่นอย่างผมย่อมขับรถเร็วครับ ไม่มีการยึดจับที่ดีแล้วย่อมมีการร่วงหล่นลงจากพาหนะได้ครับ ผมเคยเทกระจาดเธอคนนั้นครับ ขับไปได้สักพักถึงรู้สึกครับว่าทำไมเบาจัง เงียบจัง ต้องรีบวกรถกลับไปดู แม่คุณนั่งพับเพียบมองตาเขียวอยู่ครับ เพราะฉะนั้น สาวๆครับ กอดแน่นๆเถิดครับ ถ้าไม่อยากโดนเทกระจาด

4. ผมเป็นโรคกลัวเค้กเผือก เค้กเผือกมีที่ตรังครับ เป็นเค้กไม่มีหน้า ไม่ใส่ครีม ทำไมเค้กธรรมดาเช่นนี้ทำให้ผมกลัวได้ จะเล่าให้ฟังครับ ตอนนั้นสักราวมัธยมหนึ่งได้มังครับ เด็กภูธรอย่างผมต้องแหกตาไปเรียนภาษาอังกฤษทุกเสาร์อาทิตย์ พอดีมีแข่งตอบปัญหาความรู้รอบตัวในห้องเรียนครับ ทีมผมชนะครับรางวัลเค้าให้เลือกครับ ผมได้เค้กคนละลูกครับ สามคนสามลูก ต้องทานกันให้หมดตรงนั้นด้วย แทบตายครับ เค้กเผือกจ๋าชาตินี้เฮียลาก่อน เข็ดขยาดครับ

5. ผมทานเผ็ดไม่ได้ สักนิดยังทานไม่ได้ ทุกวันนี้แกงส้มที่บ้านยังต้องเอาปลามาล้างน้ำร้อนก่อนทานกับข้าวเพื่อลดความเผ็ด ทั้งที่คุณแม่เป็นจีนแต่ทานเผ็ดได้ทั้งคู่ ทานเผ็ดทีไรเป็นได้วิ่งเข้าห้องน้ำทุกที ครับทุกวันนี้กินเอมเคต้องทานน้ำจิ้มเด็กครับ อายครับเวลาเด็กเสริฟมองหน้าเวลาขอน้ำจิ้มเด็กครับ แต่พี่รักกระเพาะลำไส้มากกว่าหน้าตาครับน้อง งานนี้เรียกว่า หน้าด้านสบาย อายแล้วตูดรั่วครับ