Devil in the darkness

หลายวันก่อน ผม ได้มีโอกาสออนเอ็มเอสเอ็น หลังจากที่ไม่ค่อยได้ออนมานานนับปีแสง เลยถือโอกาสทักเพื่อนเก่าคนหนึ่ง ทั้งที่ปกติเราไม่ค่อยจะได้คุยกันมากมาย

ผม " มึงเป็นไงมั่งสบายดีป่าววะ"

เพื่อนผม "อืม สบายดี มึงละ"

ผม "อืม ตามอัตภาพว่ะ แม่งชีวิตก็เรื่อยๆ"

เพื่อนผม " เออ มึงจำไอ้ปั้นได้ป่าว "

ผม " อือ กูจำได้ ไอ้ปั้นเป็นไรวะ เฮ้ยมีไรรึเปล่ามึง"

เพื่อนผม " ไอ้ปั้นตายแล้ว เผาพรุ่งนี้"

ผม " จริงดิ มึงอำกูป่าวเนี่ย"

เพื่อนผม "จริงๆ ไอ้ปั้นหัวใจวายตายคาออฟฟิต มึง กูยังไปงานมันมาแล้วเลย"

ผม " เซ็งว่ะ กูไม่อยากจะเชื่อ"

ครับ ณ เวลานั้น ทำให้ผมซึ้งเลยว่า ความตายไม่ใช่เรื่องที่ไกลตัวเราเลย อยู่หน้าบ้านเรานี่เอง เกิดแก่เจ็บตาย ธรรมดาของโลก ผมกับปั้นถึงแม้จะไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย แต่เราเป็นเพื่อนกันครับ คุยกัยถูกคอ ตีหัวหมาด่าแม่เจ๊ก เรียกได้ว่าปากเราสูสีกันในรุ่น ปากหมาเดี่ยวประเภทชายครับ การสูญเสียคนที่เรารัก มันชวนให้ใจหายครับ แต่ขอให้เพื่อนผมไปสู่สุขคติ

พูดถึงคนตายไปแล้ว เรามาคุยกันถึงคนที่จะเกิดครับ เสียดายครับที่ไม่ได้ไปช่วยลุ้นคุณแม่น้องหุบที่หน้าห้องคลอด หลานผมคนนี้มีกำหนดคลอดวันที่หก มีนาคม พ่อแม่ตั้งหน้าตั้งตารอหลานคนแรกอย่างใจจดใจจ่อครับ

อืม ยามใบไม้ร่วงหล่นลงไปบนผืนดินในวันหนึ่งของฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้อีกใบย่อมจะผลิบานในฤดูใบไม้ผลิเช่นกัน

ทุกอย่างเป็นไปเช่นนั้นเอง ธรรมดาของโลกครับ วันนี้สวัสดีครับ

edit @ 18 Jul 2008 16:17:56 by thundersky